Uprawnienia i system graficzny

I tak będziemy musieli poprawić plik konfiguracyjny, jeśli chcemy mieć polską klawiaturę lub skorzystać z innego sterownika graficznego (stosuje się to najczęściej przy komercyjnej nvidii lub ati). W tej chwili jednak xorg dokładnie wie, co ma robić i nie trzeba mu tego wpisywać w plik konfiguracyjny. Wszystko jest wykrywane automatycznie. Problemem kiedyś było ustawienie odpowiedniej częstotliwości odświeżania na monitorze, teraz w dobie monitorów LCD nikt na to nie zwraca szczególnej uwagi. Powoli zapomina się o xorgu. Po instalacji ików i środowiska graficznego czas je jakoś uruchomić. Nie jest to takie proste. Użytkownik potrzebuje pewnych uprawnień do ich działania. Najprościej przy montowaniu systemów mających uruchamiać środowisko graficzne, podstawiając przed skryptem np. startkde czy gnomesession, nazwę programu zarządzającego uprawnieniami: cklaunch. Dzięki temu będziemy mogli łatwo konfigurować za pomocą grup i mechanizmu policykit, co użytkownikowi wolno, a co nie. Domyślnie jest to wszystko skonfigurowane całkiem znośnie, poza grupami. W trakcie dodawania zwykłego użytkownika pamiętajmy, żeby zapisać go do grupy users, audio, disks, bin, storage, video, games i innych przydatnych. Na podstawie tego udzielane są autoryzacje systemu policykit i innych furtek do uprawnień roota.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.