Konfiguracja poinstalacyjna – bootloader

Instalator po uruchomieniu najczęściej pyta o tak podstawowe rzeczy jak data i czas, później prosi o określenie punktów montowania. Punkty montowania to miejsca, gdzie system będzie zapisywał dane. Najczęściej należy określić punkt montowania dla korzenia systemu plików (/), wskazując mu odpowiednią partycję. Oczywiście nie musimy korzystać z partycji, możemy ją utworzyć w pliku czy na dyskach RAID, wszystko jedno, byle dało się to potem uruchomić jakoś, chyba że nie chcemy naszego systemu uruchamiać. Kiedyś Linux potrzebował jeszcze osobnej partycji /boot na dane, związane z uruchamianiem: menedżer ładowania typu GRUB czy LiLO. W tej chwili ciągle wymagana jest ta partycja w systemach typu Fedora, gdyż przydaje się do instalacji aktualizacji. Nowsze wersje wgrywają na /boot swoje pliki. Kiedyś tworzyło się też partycję swap do wymiany. Polega to na tym, że w razie braku fizycznej pamięci RAM, system operacyjny zapisuje dane niemieszczące się w pamięci na dysk twardy. Jest to znacznie wolniejsze i nie sprawdza się za bardzo w praktycznym użytkowaniu. W tej chwili komputery posiadają tyle pamięci RAM, że zaprzestano używania tej funkcjonalności. Może się ona przydawać jeszcze jako wentyl bezpieczeństwa, jeśli pamięci czasem nam zabraknie z powodu błędu jakiegoś programu, który wszystko zajmie.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.